کرماشان شناسی واطلاعات اقلیمی استان کرمانشاه

کرماشان شناسی واطلاعات اقلیمی استان کرمانشاه

کرمانشاه شناسی واطلاعات اقلیمی استان کرمانشاه


استان : کرمانشاه

مرکز : شهرستان کرمانشاه

موقعیت استان کرمانشاه


وجه تسمیه :

از هزاران سال پیش، نام کرمانشاه به شکل‌های گوناگون در آثار و متون تاریخی، جغرافیایی و ادبی ایران زمین و همچنین سایر ملل دنیا ثبت و ضبط شده است. از آنجا که به موجب آثار و مدارک تاریخی و جغرافیایی موجود، شواهد صریح درباره تلفظ واقعی واژه کرمانشاهان پیش از دوره اسلامی اندک است، نمی‌توان در این خصوص نظر قطعی داد. طی یکی از کتیبه‌های میخی آشوریان متعلق به سده 9 قبل از میلاد، از نخستین استقرارگاه اقوام پارس در غرب ایران و حوالی کرمانشاه امروزی به نام پارسوآ یاد شده است.

نویسندگان یونانی نیز در این مورد از ایالت کامبادانه یاد کرده‌اند. به‌طوری که م.آ.داندامایف مؤلف کتاب ایران در دوران نخستین پادشاهان هخامنشی، از قول پلینی، از کامبادن (کرمانشاه) به نام کامبادس یاد کرده است. آلفرد گوتشمید، مؤلف کتاب تاریخ ایران و ممالک همجوار آن ضمن شرح ساتراپی‌های دوره مقدونی، از کرند به نام کارینا و از کرمانشاهان به نام کامبادنه یاد کرده که ساتراپی‌های چهارم و پنجم نواحی سفلای دولت مقدونی را تشکیل می‌دادند.

تلفظ درست نام این استان کِرماشان است نه کرمانشاه و هنوز هم سالخوردگان و آنانی که کردی را شیوا و رسا بر زبان می‌آورند به این شهر کرماشان می‌گویند و در اشعار محلی کردی فقط نام کرماشان شنیده و دیده می‌شود.

کرماشان در اصل «کِرماچان» بوده و «کرماشان» گونه فرسایشیِ «کرماچان» است. برخی نیز می‌پندارند ریشه این نام «کرمانجان» است. کرمانج نام کردهای ترکیه، بخشی از عراق و نیز کردهای سوریه و کردهای شمال خراسان و بخشی از جمهوری ترکمنستان و گروهی نزدیک دماوند است. اما کردی کرمانجی با کردی جنوبی یعنی کردی ایلام و کرمانشاه و لکی در لرستان و جنوب استان همدان بسیار فرق دارد.

کرماشان در متون اسلامی و عربی قَرمَسین و قِرماسان آمده و نگاهی به قرماسان و قرمسین نشانگر همان کرماشان است. کرماشان یعنی سرزمین رعایا، دیار کشاورزان که الف و نون آخر این نام نشانه نسبت است.


کرماشان شناسی و اطلاعات اقلیمی کرمانشاه


علاوه بر این گفته می‌شود کرمانشاه از واژه «کاره مای شوون» مشتق شده است. «کاره» در ادبیات دور به معنای مقدس و «مای» نیز همان واژه ماد است و «شوون» یعنی مکان. بنابراین «مکان مقدس مادها» نام می‌دهد.

كرمانشاه يا كرمانشاهان تلفظ دولتمردان و مستوفيان و فردنويسان قرن‌های اخير و مردم غيرمحلی بود كه اشتباهاً بر اين استان اطلاق شده است. پس از پیروزی انقلاب اسلامی و استقرار حکومت جمهوری اسلامی به جای حکومت سلطنتی که طبعاً مقام، عنوان و شخصیت شاه از میان برداشته شد، به تصور این که میان اسم شهر کرمانشاه یا کرمانشاهان با عنوان و مقام شاهی ایران زمین، رابطه خاصی وجود داشته است، نام کرمانشاهان بدون هیچ گونه توجیه علمی و تاریخی برداشته و به ترتیب قهرمان‌شهر، ایمان‌شهر و باختران را به جای آن نهادند. با پيگيری نمايندگان مجلس در سال 1373 خورشیدی بار ديگر با تصويب مجلس شورای اسلامی، نام باختران به كرمانشاه تغيير کرد. (بهرامی – 1394 )


طول و عرض جغرافیایی :

 استان در بین عرض جغرافیایی 33 تا 35 درجه شمالی و طول جغرافیایی 5 تا 48 درجه شرقی است .

وسعت :

استان کرمانشاه با مساحت 24640 کیلومتر مربع، هفدهمین استان جمهوری اسلامی ایران از نظر وسعت به شمار می رود.


طول و عرض جغرافیایی کرمانشاه


نقشه استان :نقشه استان کرمانشاه-تقسیمات استان کرمانشاه

حدود چهارگانه :

از شمال :استان کردستان

از جنوب : استان ایلام

از شرق :استان لرستان و استان همدان

از غرب : کشور عراق


تقسیمات استانی و جمعیت :

تقسیمات استانی و جمعیت کرمانشاه


تاریخ :

 قدیمی ترین اقوام ساکن در منطقۀ کرمانشاه

از نخستین اقوام ساکن در منطقه کرمانشاه کنونی که نام آن ها در تاریخ ذکر شده، می توان اقوام گوتی، کاسی و لولوبی را نام برد. )در این میان لولوبی ها یکی از قدیمی ترین سنگ نگاره های شناخته شده ایران (نقش آنوبانی نی) را پدید آوردند از اواخر هزاره دوم پیش از میلاد، اقوام آریایی به فلات ایران روی آوردند. از میان آن ها قومی که ماد خوانده می شد در مناطق غربی، شمال غرب و مرکزی ایران کنونی مستقر شدند. بدین ترتیب کرمانشاه در قلمرو حکومت قوم ماد قرار گرفت. اهمیت کرمانشاه در حکومت مادها چنان بود که بیشترین آثار اقوام مادها در منطقه کرمانشاه بوده است. کرمانشاه تا حمله اعراب، استان ماد خوانده می شده است.


 کرمانشاه در دوران باستان

هنگامی که سلسله هخامنشی جانشین حکومت مادها شد، کرمانشاه با توجه به اهمیت موقعیت جغرافیایی خود )قرارگیری بر سر راه مهم بابل  هگمتانه  مناطق داخلی ایران(، همچنان جایگاه ممتاز خود را حفظ کرد. تأیید کننده این موضوع، قرار گرفتن مهمترین و مفصل ترین سند مکتوب بازمانده از هخامنشیان، یعنی کتیبه داریوش اول، در بیستون است. در دوره سلوکیان نظر به طبیعت مساعد کرمانشاه، این ناحیه مورد توجه ویژه یونانیان قرار گرفت. به خصوص نواحی ماهیدشت

و دینور که به لحاظ شرایط طبیعی برای تربیت اسب بسیار مناسب بود. با ظهور سلسله اشکانی، کرمانشاه همچنان مورد توجه قرار داشت و به همین دلیل منطقه کرمانشاه به لحاظ آثار به جا مانده از دوره اشکانی موقعیتی منحصر به فرد در ایران دارد. نقش برجسته بلاش در بیستون یکی از آثار به جا مانده در منطقه کرمانشاه است. دودمان ساسانی که جانشین خاندان اشکانی شده بودند نیز توجه ویژه ای به کرمانشاه داشتند، به طوری که در این دوران اصولاً ناحیه کرمانشاه، ملک شخصی پادشاهان ساسانی محسوب می شد و پادشاهان این سلسله جهت پرهیز از گرمای طاقت فرسای پایتخت و نیز به لحاظ آب و هوا و طبیعت مطلوب کرمانشاه، همچنین نزدیکی آن به تیسفون، بخشی از دوره گرم سال را در ییلاق های منطقه کرمانشاه می گذراندند. تاق بستان یادگار خسرو اول در این منطقه قرار دارد. گسترش شهرسازی یکی از سیاست های پادشاهان ساسانی در غرب بود که بنیاد شهرهای حلوان (سرپل زهاب) و قرمیسین یا کرمانشاه را نهاده و بر اعتبار استان کرمانشاه بیش از پیش افزود. شاهان ساسانی با ایجاد پل هایی بر روی رودخانه ها و بناهایی که رفاه عموم مردم را تأمین می کرد، رونق اقتصادی بیشتری را برای مردم این دیار به ارمغان آورده بودند . از نظر وجود آثار مربوط به دوران باستان در ایران زمین، تنها استان فارس و تا حدودی خوزستان با استان کرمانشاه قابل مقایسه است.


کرمانشاه در دوران اسلامی

در دوران خلافت عباسی، کرمانشاه یکی از چهار شهر مهم منطقه جبال بود. منطقه کوهستانی غرب ایران تا اصفهان را جبال یا عراق عجم می گفته اند. در همین زمان شهر دینور از نظر تربیت افراد برجسته علمی و فرهنگی، مهمترین شهر این ناحیه و حتی ایران محسوب می شد. هلاکوخان مغول در مسیر حمله خود به بغداد، کرمانشاه را از حملات وحشیانه خود بی نصیب نگذاشت و سپاهش این شهر و منطقه را ویران کرد. از آن پس کرمانشاه به صورت روستایی ویران درآمد. البته جانشینان هلاکو از جمله الجایتو، اقداماتی را در جهت ترمیم خرابی ها انجام دادند. به طوری که ایلخان مغول شهر سلطانیهٔ چمچمال را در نزدیکی بیستون بنا نهاد، اما شهر کرمانشاه تا اواخر دوران صفوی به صورت روستا باقی ماند.

در دوران سلسله صفوی، به علت نزدیکی با مرزهای دولت عثمانی منطقه کرمانشاه بارها مورد حمله دولت عثمانی قرار گرفت و به همین دلیل صفویان فرصت چندانی برای آبادانی آن نیافتند. البته به سبب افزایش تعداد زائرین شیعه ایرانی که از مسیر کرمانشاه به عتبات مسافرت می کردند، بر ارزش منطقه افزوده شد و نتیجه آن احداث کاروانسراها و پل ها بود. در اواخر حکومت صفوی و با استفاده از یک آرامش نسبی که در روابط ایران و عثمانی پدید آمد، خان های زنگنه که بزرگترین مالکان زمین های منطقه بودند و درعین حال پست های اجرایی ارزشمندی را در دربار صفوی داشتند، در عمران و آبادی شهر و منطقه کرمانشاه کوشیدند. از جمله این افراد می توان به شیخ علی خان زنگنه اشاره کرد.

با روی کار آمدن نادر شاه افشار و پاک سازی منطقه از متجاوزین عثمانی، این پادشاه با توجه به موقعیت جغرافیایی ممتاز شهر کرمانشاه، در کنار مرزهای عثمانی، قلعه جدیدی را در این شهر بنا کرد که بزرگترین زراد خانهٔ کشور محسوب می شد. روند توسعه کرمانشاه در زمان قاجار ادامه پیدا کرد و این شهر و ناحیه تحت فرمانروایی محمدعلی میرزا دولتشاه )پسربزرگ فتحعلی شاه( به مرکز غرب ایران تبدیل شد. و نیز اقداماتی در جهت تکمیل عمران و آبادی این شهر و ایالت به عمل آمد. از جمله بازارها، کاروانسراها، پادگان های نظامی، حمام ها، مساجد و پل های جدیدی ساخته شد.

درپی شروع جنگ جهانی اول، موقعیت استراتژیک کرمانشاه سبب شد که طرف های درگیر در جنگ، این استان را محل نزاع و درگیری خود سازند. به این ترتیب کرمانشاه توسط عثمانی )متحد آلمان( و سپس روس و انگلیس اشغال شد. در همین زمان عده ای از رجال که قصد مقابله با اشغال کشور، توسط روس و انگلیس را داشتند، کرمانشاه را مرکز فعالیت خود قرار داده و دولت موقت ملی را در این شهر تشکیل دادند. به این ترتیب کرمانشاه برای مدت کوتاهی پایتخت شد. در این هنگام نواحی غربی کشور ازطریق کرمانشاه اداره می شد. در جریان جنگ جهانی اول خسارات فراوانی به کرمانشاه وارد شد.

با روی کار آمدن دولت پهلوی در کرمانشاه نیز برخی اقدامات عمرانی و اصلاحی مانند شهرسازی جدید و تأسیس راه هایشوسه آغاز شد. با کشف نفت در منطقه نفت شهر، دومین پالایشگاه نفت کشور در کرمانشاه تأسیس شد. در جریان جنگ جهانی دوم کرمانشاه در شهریور 1320 به تصرف نیروهای متفقین درآمد و تا پایان جنگ، نیروهای نظامی این کشورها در منطقه حضور داشتند.


جغرافیا :

ناهمواری های استان مانند تمامی ناهمواری های زاگرس در طول دوره ترشیاری، یعنی حدود 60 میلیون سال به تدریج شکل گرفته است. این ناهموار یها در اثر چین خوردگی رسوبات دریایی پدید آمده اند. علت چین خوردگی این رسوبات نیز نزدیک شدن دو صفحه زمین ساخت ایران مرکزی و عربستان بوده است. چون این دو صفحه به ترتیب از سمت شمال شرق و جنوب غرب به رسوبات کف دریا فشار آورده اند، در نتیجه ناهموار یهای زاگرس امتداد شمال غربی  جنوب شرقی پیدا کرده اند.

پهنه بندی ویژگی های اقلیمی استان کرمانشاه-جغرافیای استان کرمانشاه


مطالب پیشنهادی 


تقسیمات ناهمواری ها زاگرس در استان

ناهمواری های استان کرمانشاه را می توان بر اساس سن و جنس و شکل ظاهری به سه بخش تقسیم کرد که به ترتیب از غرب به شرق عبارتند از:

الف): زاگرس چین خورده: زاگرس چین خورده بخش غرب و جنوب غرب استان را در برگرفته است. در این بخش، کوه ها منطبق بر تاقدیس ها و دشت ها منطبق بر ناودیس ها است. زیرا چین ها در این بخش از زاگرس جوان بوده و عوامل طبیعی هنوز تغییرات زیادی در ساختمان آن پدید نیاورده اند. از مهم ترین کوه های این قسمت می توان به دالاهو، نواکوه، بازی دراز و نثار اشاره کرد. دشت های حسن آباد، ماهیدشت، اسلام آباد، کرند، قلعه شاهین و دشت زهاب از مهمترین دشت های زاگرس چین خورده محسوب می شوند. اسلام آباد، دالاهو، گیلان غرب، سرپل زهاب و قصرشیرین از جمله شهرستان های استان هستند که در این بخش از زاگرس قرار گرفته اند.

ب): زاگرس مرتفع: کو ههایی که ب هطور تقریبی بخش میانی استان کرمانشاه را در برگرفت هاند و مانند دیواره هایی منقطع از پاوه تا هرسین کشیده شد هاند، زاگرس مرتفع نام دارند. کو ههای پرَاو، شاهو و بیستون و به طور کلی بلندترین کو ههای استان در این بخش از زاگرس قرارگرفت هاند. نا مگذاری این بخش از زاگرس، به نام زاگرس مرتفع نیز به همین دلیل است. جنس اصلی این کو هها از آهک تود های است. بخش زاگرس مرتفع در اثر فشارهای متناوب به شدت شکسته شده است، به همین دلیل نام دیگر زاگرس مرتفع، زاگرس شکسته است. در این بخش از زاگرس، دش تها به فراوانی زاگرس چین خورده نیست. دشت کِنشت، دشت نُوژی وَران و دشت روانسر از مهمترین دش تهای این بخش از زاگرس م یباشند.کرمانشاه، بیستون، هرسین، پاوه و روانسر از شهرهایی هستند که زاگرس مرتفع واقع شده اند.

ج). پیش کوه های داخلی زاگرس: ناهموار یهای بخش شمال شرق استان کرمانشاه جزء پیش کوه های داخلی زاگرس محسوب می شوند. ساختمان پیش کوه های داخلی زاگرس بیشتر از سن گهای دگرگون شده، مانند شیست و مرمریت ساخته شده است. دلیل دگرگون شدن سنگ ها در این بخش، فشار و حرارت زیاد ناشی از برخورد صفحهٔ ایران مرکزی با صفحه عربستان در دوران های مختلف زمین شناسی بوده است. شهرهای کنگاور، سنقر و صحنه در این بخش قرار گرفته اند. کوه های دالاخانی، مادیان کوه، امروله و دشت های کنگاور، سنقر و دینور ب هترتیب از مهمترین کو هها و دش تهای این قسمت از زاگرس به شمار می روند. استان کرمانشاه به سبب موقعیت جغرافیایی و قرارگرفتن در میان رشته کوه های زاگرس، از آب و هوای متنوعی برخوردار است؛ تاجایی که آن را استان چهار فصل می نامند. به طور مثال زمانی که مردم شهرهای سومار، قصرشیرین و سرپل زهاب درگرمای طاقت فرسای تابستان به سر م یبرند، ساکنین مناطق سنقر و کنگاور در همین زمان از هوای مطبوعی بهره مند می باشند یا این که در فصل زمستان، هنگام یکه منطقه اورامانات پوشیده از برف است، ساکنین قصرشیرین از هوای ملایم و معتدل زمستانی برخوردارند. به طورکلی استان کرمانشاه را بر اساس دما، بارش و ناهمواری میتوان به سه منطقه آب و هوایی تقسیم کرد.


مناطق آب و هوایی در استان

نمودار زیست اقلیمی استان کرمانشاه


الف).  منطقه سردسیر: این نوع آب و هوا در مناطق مرتفع استان مشاهده می شود.  تابستان های ملایم تا گرم و زمستان های سرد تا خیلی سرد، از مهمترین ویژگی های این نوع آب و هوا می باشد. میانگین دمای تابستان و زمستان این منطقه به ترتیب 26.6 و 3.4 درجه سانتی گراد است. و میانگین بارش 538 میلی متر که بیشتر آن به صورت برف است.

ب) منطقه گرمسیر: اراضی پست واقع در غرب استان، شامل قصرشیرین، سومار ، سرپل زهاب و گیلان غرب از مناطق گرمسیری استان به شمار می رود. ارتفاع کم و استقرار در مجاورت بیابان های خشک عراق از عوامل مؤثر در گرم بودن این منطقه است. از ویژگی های این آب و هوا، تابستان های بسیار گرم و زمستان های ملایم می باشد. میانگین دمای تابستان و زمستان این منطقه 32 و 11 درجه سانتی گراد است. این منطقه به طور میانگین 385 میلی متر بارش دارد. و برف به ندرت در آب و هوایی به ترتیب 5 این منطقه آب و هوایی مشاهده می شود.

پ) منطقه معتدل: مناطقی که در حد فاصل دو منطقه گرمسیری غرب و سردسیری شرق و شمال استان قرار دارند.


عوامل مؤثر بر آب و هوای استان کرمانشاه

معمولاً بر آب و هوای هر منطقه دو دسته عوامل محلی و بیرونی تأثیر می گذارد. بر این اساس باید گفت ارتفاع، جهت گیری ناهمواری ها، عرض جغرافیایی و فاصله از دریا از جمله عوامل محلی و ورود توده های هوا از جهات مختلف از عوامل بیرونی(جهانی) مؤثر بر آب وهوای استان کرمانشاه محسوب می شود.

1 اختلاف در زاویه تابش آفتاب (عرض جغرافیایی): عرض جغرافیایی هر منطقه تعیین کننده میزان زاویه تابش و مدت تابش خورشید در آن منطقه است. استان کرمانشاه به طور تقریبی بین عرض جغرافیایی 33 تا 35 درجه گسترده شده است. هرچند اختلاف عرض جغرافیایی جنوبی ترین و شمالی ترین نقطه استان زیاد نیست، اما همین اختلاف کم بیانگر این واقعیت است که عرض های جنوبی تر استان، تابش عمود یتری را نسبت به عرض شمالی دریافت می کنند.

2 ارتفاع و جهت ناهمواری ها: ارتفاعات زاگرس در سراسر استان به صورت رشته های موازی و با امتداد شمال غرب به جنوب شرق کشیده شده است. این ارتفاعات با کاهش دما، افزایش بارش و کاهش ضخامت جو تأثیر به سزایی در آب و هوای استان دارد. همچنین رشته کوه زاگرس، مانند سدی مقابل توده های هوای غربی را گرفته و سبب بارش بیشتر در سطح استان کرمانشاه می شود. و جهت جغرافیایی دامنه ها در مقابل توده های هوا به گونه ای است که دامنه های غربی بارش بیشتری را دریافت می کند.

3 ورود توده های هوا به استان: توده های هوای مختلف تأثیرات متفاوتی در طی سال در استان دارند. با ورود آن ها دما و بارش تغییر می کند. مهم ترین توده های هوا و جهت ورود آن ها به استان نشان داده است.


دمای استان کرمانشاه :

نمودار میانگین دمای استان کرمانشاه


باد در استان کرمانشاه:

باد های استان کرمانشاه


 بادهای محلی

بادهای محلی در اثر تغییرات شبانه روزی دما و فشار هوا پدید می آید. با توجه به وضعیت ناهمواری های استان و قرارگیری ارتفاعات بلند در مجاورت دشت های پست، طبیعی است که تغییرات فشار در طی شبانه روز مشاهده شود. از این رو در طول سال شاهد وزش بادهای محلی در سطح استان هستیم. بیشترین بادهای محلی در فصول زمستان و بهار اتفاق می افتد. مهمترین بادهای استان کرمانشاه عبارتند از :

باد شمال: این باد در فصل تابستان از جهت شمال به طرف جنوب استان میوزد. این باد معمولاً نقش مهمی در تعدیل گرمای فصل تابستان دارد. از نظر کشاورزان، این باد در کشاورزی اثرات مثبت برجای میگذارد.

باد سیاه : معمولاً در فصل پاییز می ورزد و چون باعث سرمای ناگهانی و در نتیجه خسارت به کشاورزی می شود، آن را باد سیاه مینامند.

باد سموم : این باد در فصل تابستان می وزد چون از طرف نواحی گرمسیر و در غرب استان به طرف شرق می وزد،باعث بالا رفتن دمای سایر مناطق استان می شود.

باد زلان: باد زلان در فصول زمستان و بهار می وزد. این باد، از نوع بادهای خشک است و در نتیجه رطوبت را به طور قابل ملاحظه ای کاهش می دهد. باد زلان اثرات نامطلوبی روی کشاورزی منطقه می گذارد و یکی از عوامل محدودکننده  خسارت زا در این بخش است.

بر مبنای آمار بیست و پنج ساله ( 1355 – 1330 ) در ایستگاه سینوپتیک کرمانشاه جهت باد نیمه دوم پاییز و تقریباً در تمام زمستان به سمت جنوب شرقی و بقیه ایام سال در جهت غرب می باشد. میانگین سرعت باد غالب در طول سال برابر 6/7 نات ( هر نات برابر 853/1 کیلومتر در ساعت است ) و بطور کلی 16 درصد از کل دیده بانی ها را تشکیل می دهد. میانگین سرعت باد بیـن4 تا 7 نات و متوسط آن 6/5 نات است. درصد اوقات باد ( آرام ) 4/27 درصد و آرام ترین ماهها از نظر وزش باد ماههای پاییز و اوایل زمستان است. سرعت شدیدترین بادها بین 30 تا 50 نات متغیر است که به ندرت تا 60 نات می رسد و در جهات مختلف نیز وزش دارد.


بارندگی استان کرمانشاه :

   در جدول شماه 5-2، وضعیت روزهای بارندگی در ایستگاه کرمانشاه طی سالهای 1375 تا 1368 مشخص شده است.

جدول شماره 2 تعداد روزهای بارانی (1368 تا 1375)

میانگین بارندگی استان کرمانشاه


تابش :

   متوسط ساعات آفتابی سالانه بر مبنای آمار 25 ساله ایستگاه سینوپتیک (1355 – 1330) برابر 7/2906 ساعت است. بر طبق این آمار میانگین تعداد روزهای برفی 7/12 روز و یخبندان 104 روز در طول سال بوده است. یکی از مسایل مهم در طراحی معماری وضعیت تابش آفتاب و یا زوایای تابش در هر زمان می باشد که مشخص کننده میزان سایه است که در پشت هر مانع ایجاد می شود. همچنین این زوایا مشخص کننده میزان انرژی حرارتی تابیده شده به سطوح افقی و سطوح قائم واقع در جهات مختلف جغرافیایی است. هر چه زاویه تابش آفتاب کوچکتر باشد، انرژی کسب شده در سطوح قائم روبه خورشید زیادتر و سایه ایجاد شده در پشت آنها طولانی تر خواهد بود.

 حال با توجه به بررسی موارد مورد اشاره در  نمودار بالا می توان این نتایج را گرفت که در سردترین ماههای سال بیشترین انرژی خورشیدی بر سطح قائم رو به جنوب می تابد، در حالی که میزان انرژی خورشیدی تابیده بر همین دیوار در ماه تیر یا گرم ترین ماه سال بسیار کم است. میزان انرژی تابیده شده بر دیوارهای شرقی و غربی در گرم ترین ماه سال، حدود دو برابر میزان این انرژی در سردترین ماه سال است. سطوح قائم رو به شمال با دیوارهای رو به شمال بطور کلی انرژی خوشیدی بسیار کمی در طول سال آن هم تنها در فصل تابستان دریافت می کنند.


پوشش گیاهی :

منابع خاک

استان کرمانشاه از جمله استان های کشور است که از نظر منابع خاک وضعیت نسبتاً مطلوبی دارد. بر اساس ویژگی های ظاهری، خاک های استان به طور کلی به صورت زیر طبقه بندی شده است:

١ خا ک های جوان واریزه ای: این نوع خاک در اراضی دامنه ای کوه هایی که دارای شیب نسبتاً تند است، دیده می شود. عمق این نوع خاک کم و مواد تشکیل دهنده آن، مواد واریزه ای است.

٢ خا ک های آبرفتی: این نوع خا کها حاصل آبرفت گذاری رودخانه ها و سیلا بها است که در سطوح هموار و یا اراضی کم شیب، به جای گذاشته شده اند. خاک آبرفتی، معمولاً مقداری آهک دارد و رنگ آن ها قهوه ای روشن است. از این خاک ها در سطح استان بیشتر برای کشت دیم استفاده می شود.

٣ خاک های قهوه ای: در دشت های هموار و وسیع استان مانند دشت های اسلام آباد، سرپل زهاب و کرمانشاه خاک هایی دیده می شود که کم و بیش هوموس دارند. قسمت فوقانی آن ها آهک کمی دارد و برای زراعت مناسب است. این خاک ها را خاک قهوه ای می نامند.

٤ خاک های شور: در مناطق گرمسیری مانند سومار، قصرشیرین و گیلان غرب، به علت تبخیر زیاد، بارندگی کم و وجود سازند گچی و مارنی ، خاک های شور مشاهده م یشود. این خاک ها استعداد چندانی برای زراعت ندارند. استان کرمانشاه به دلیل تنوع در اشکال ناهمواری، شرایط آب و هوایی و منابع طبیعی غنی از قبیل آب و خاک، دارای پوشش گیاهی متنوع است.

ب) مراتع: با توجه به ویژگی های جغرافیای طبیعی استان، مراتع استان نیز از نظر وسعت و تراکم، یکنواخت نیست و در این میان علاوه بر عوامل طبیعی، فعالیت های انسانی نیز بر پراکنش، تراکم، کیفیت و تخریب آن بسیار مؤثر است.


منبع :

جغرافیای استان کرمانشاه - 1394 

سازمان هواشناسی کشور 

وب سایت شخصی مهدوی 

© Copyright 2019 All Rights Reserved