خانه عالی پارک موسیقی

خانه عالی پارک موسیقی

تاریخ : می 19, 2021

خانه عالی پارک موسیقی


مکان: بوداپست، مجارستان

سال: 2015

معمار: پیتر آیزمن


این خانه متحرک موسیقی مجارستان یک مقصد و مسیر عبور است، مرکز جدیدی برای مطالعه موسیقی است که مسیرهای باغ در پارک لیگت و شبکه های این شهر را در کناره های پارک گرد هم آورده است. محور بزرگ شرق به غرب Városligeti Fasor را گسترش میدهد، که خط ارتباطی بین عکاسی مطرح شده و موزه معماری و گالری ملی جدید، و نیز اثری از بلوار تاریخی آندریسی است. این محورها نمایانگر بافتهای شهری با جهت های مختلف است که از جنوب غربی به پارک نزدیک می شوند. وقتی که از نظر جسمی و/ یا مفهومی به داخل پارک ورود پیدا میکنیم ، درجه اختلاف بین این محورهایی که تقریباً موازی شرق به غرب هستند، زاویه ای را ایجاد می کند که بین آنها فرم های طبیعی و دست ساز را در یک جهت “متقاطع” شمال به جنوب قرار می دهیم. شکلی که از آن نتیجه میشود، تلاقی تاریخچه پارک لیگت است که هم یک نماد مدنی شناخته شده است و هم ایده جدیدی از یک نماد فرهنگی تولید می کند.


خانه عالی پارک موسیقی|پیتر آیزمن


به عنوان یک بین بخش از محور و فرم به جای منحصر به فرد، شی یکپارچه، موج دار build- نشستند هم مشتاق به جشن هنر موسیقی مجارستان و هم خود بوداپست، شهری که خودش با همان عمل همگرایی پویا شده که با وحدت تاریخی بودا و پست رخ داده است.

احتمالا وقتی که گوته نوشت: “موسیقی معماری سیال است،” حق داشته است، اما معمولا بخش دوم که بیان میکند:”معماری موسیقی منجمد است” امروز دیگر معتبر نیست.

معماری ساخته شده ممکن است به اندازه یادداشت های منتشر شده بر روی کارمندان ثابت باشد ، اما دقیقاً همانطور که آن یادداشت ها نشان دهنده سرعت ، ریتم و صدا هستند ، شکل دادن به فرم ها و قدم زدن معماری فضاها به نظر می رسد در حال حرکت است و باعث ایجاد حرکات خاص خود و صدا.



استراتژی معماری ما از اشکال متفاوت، فرهنگ موسیقی را برای پارک کردن بازدید کنندگان، دارندگان بلیط موزه، نوازندگان، دانشجویان، دست اندرکاران مصنوعات و کارمندان موزه به طور یکسان نشان می دهد. طبیعت به طور سنتی منحصر به فرد از یک نماد فرهنگی – “یک توجه داشته باشید” – یک بازی از یادداشت ها – – به عنوان یک مجموعه دارای چندین ساخت حجم reconceived که گردهم دانش زمینه پارک در حالی که به طور همزمان تبدیل آن. افرادی که مقصد آنها خانه موسیقی مجارستان است، از طریق پیاده رو Városligeti Fasor وارد می شوند و از یک قاب معماری و در امتداد یک دیوار ورودی خمیده عبور می کنند که یک صفحه نمایش تمام قد برای جابجایی تصاویر یا علائم است. افرادی که به سادگی از پارک لیگت دیدن می کنند، هنوز هم ورود عموم به فعالیتهای این ساختمان را بدون ورود واقعی دارند. این کار از طریق یک سطح شیب دار که از پارک شروع می شود و برای عبور و مرور و گسستن ساختمان از سه متر بالا می رود انجام می شود، در حالی که دسترسی بصری و صوتی را به فعالیت های داخل می دهد.


 

 


قوس این رمپ، قوس را به سمت شمال محل نشان می دهد و فرم منحنی طبیعی دریاچه را به ساختمان پیشنهادی مرتبط می کند. در حالی که “در” ساختمان هستید، افراد روی سطح شیب دار سقف های عایق بندی شده از اشکال ساختمان را تجربه می کنند که ریتم های متنوعی را نشان می دهد. در انتهای شرقی آن، سطح شیب دار بخشی از آمفی تئاتر در فضای باز است که به لبه شرقی خانه موسیقی مجارستان ریخته می شود. در حالی که ورودی اصلی موزه در امتداد محور Városlegit Fasor شرقی – غربی است، حرکت بازدید کننده به داخل سالن ورودی و موزه از غلات شمال به جنوب سایت پیروی می کند و تأکید بر تلاقی مسیرهای سایت در و پیراهن فوری ساختمان. گالری های مجموعه موقت و دائمی با حاشیه شمالی محل مجاور دریاچه پارک شهر به منظور عایق کاری گالری های صوتی از ترافیک سنگین تر پیاده پیش بینی شده در امتداد راهرو وروسلیژتی پیشنهادی، با حاشیه شمالی محل در مجاورت دریاچه سیتی پارک هم مرز هستند. این جلسات به جای جدا کردن سالن های رویداد و سخنرانی به عنوان واحدهای جداگانه، به ترتیب 500 و 300 صندلی در نزدیکی ورودی اصلی قرار دارند که می توانند بدون از ساعات بازگشایی فضاهای موزه فعالیت کنند. حرکت به داخل و از داخل ساختمان، چه پایین آمدن از سطح شیب دار مرکزی به سمت گالری ها، با نمای دریاچه ای در جلو، یا به سرعت در حال تماشای عملکرد سالن اجتماعات، در فضاهایی اتفاق می افتد که می توانند در مناطق مجاور نیز بسته یا باز شوند. این قدم زدن در فضاها، مانند اجرای موسیقی توسط یک آهنگساز، تجربیات بصری، شنیداری و فضایی بازدید کننده را تقویت می کند.


منبع:

eisenmanarchitects.com

 

 

0

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

© Copyright 2019 All Rights Reserved