مرکز ژرژ پمپیدو (Georges pompidou center)

مرکز ژرژ پمپیدو (Georges pompidou center)

تاریخ : می 20, 2021
مقالات

 


معمار: رنزو پیانو-ریچارد راجرز

موقعیت بنا:پاریس- فرانسه 

زمان ساخت: ۱۹۹۷


هدف اصلی از ساخت این پروژه،غنی ساختن میراث فرهنگی و ملی فرانسه،کمک و حمایت از افرینش هنری،ارتقا فرهنگ مردمی و نگهداری و گسترش اطلاعات فرهنگی-هنری می باشد.این بنا در مجاورت میدان استخر استر اوینسکی واقع شده که با مجموعه ای از تندیس های متحرک و نیز استخر ابی در مرکز،ارتباط تنگاتنگی با ساختمان پمپیدو داشته و بستری مناسب برای تجمع و گردهمایی بازکنندگان فراهم اورد.تضاد بین ساختمان ها که با استفاده از اخرین تکنولوژی روز ساخته شده و بافت تاریخی شهر پاریس با نظرات مختلفی از منتقدان و صاحب نظران روبه رو بوده است.از ایده های اصلی طراحی پروژه پلان ازاد و تعریف مکانی انعطاف پذیر برای برگزاری هر نوع عملکرد فرهنگی و ایجاد مکانی برای تبادل اطلاعات بوده است.



فرم بنا مکعب مستطیلی است با طول 166،عرض 60مترو ارتفاع42متر.

این مرکز با 7طبقه روی زمین و سه طبقه زیر زمین از بزرگترین مراکز فرهنگی دنیا است که شامل بخش های متنوعی چون موزه ملی هنر مدرن،مرکز طراحی صنعتی،کتابخانه،بنیاد پژوهش موسیقی و اداره توسعه فرهنگی است.

اهداف پروژه در روند طراحی در چهار بخش دنبال شد1-ایجاد حس پویایی2-انعطاف پذیری سازه و تبع ان فضاهای داخلی 3-وضوح و خوانایی اجزا ساختمان4-انعکاس حرکت درون ساختمان به بیرون.



نمایان ساختن اجزا ساختاری و تاسیساتی ساختمان که تا دیروز در بطن بنا مخفی می شدند در قالب المان هایی رنگی،مهمترین شاخصه مرکز فرهنگی ژرژ پمپیدو به شمار می رود.این اجزا با رنگ های متفاوتی به نمایش گذاشته شده و از یکدیگر قابل تفکیک اند؛اسکلت بنا سفید رنگ و کانال های هوا به رنگی ابی در امده است.لوله های اب با رنگ سبز،فضای رفت و امد قرمز و شبکه برق نیز با رنگ زرد نمایش داده شده است.

تونلی شفاف از پله برقی های نمایان در جداره اصلی ساختمان تعریف فضای خارج و داخل را برهم زده و رابطه تنگاتنگ میان برون و درون پروژه را به کلی دگرگون می سازد. بدین ترتیب نخستین بار راجرز و پیانو پوسته کهنه ساختمان را که قرن ها واقعیت ساختمان را از نظرها پنهان می نمود فاقد معنی و کاربری دانسته و بخش مهمی از عملیات ساختمان و هر انچه در این فرایند می بایست طراحی و اجرا شود با دیده ای زیبا شناسانه نگریسته و تمامی اجزا ساختمان را با ارزشی یکسان در معرض دید عموم قرار داده اند.این بنا نقطه عطقی در طراحی بناهای مدرن شهری شده و نگرش جدید در خصوص میان معماری و زمینه به وجود اورد.هرچند که پیانو در اثار متاخر خود شیوه های مختلفی از معماری را خلق نموده است  اما به طور کلی شهرت رنزو پیانو و ریچارد راجرز را می توان تحت تاثیر موفقیت مرکز ژرژو پمپیدو و وفاداری ان به ارمان های معماری های تک دانست.


منبع:archdaily

0

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

© Copyright 2019 All Rights Reserved